#64955
بسم الله الرحمن الرحيم
والحمد لله رب العالمين
اللهم صل على محمد وآل محمد الأئمة والمهديين وسلم تسليما كثيرا


ترجمه ی مقاله نوشته شده توسط بانو ی پاک و خواهر بزرگوار و عزیزمان نورهان القرش
http://www.black-banners.com/forum/view ... =2&t=12768

عظیمترین فرستاده ی الله، محمد (ص)، در شب وفاتشان، وصیت مقدس شان را به امام علی (ع) فرمودند، تا به جایی رسیدند که فرمودند:".... پس آنها دوازده امام هستند. بعد از آن دوازده مهدی خواهند بود، پس اگر مرگ به سوی او آمد، ولایت را به فرزندش نخستین مهدیین تسلیم کند که سه نام دارد، نامی مانند نام من و نام پدرم عبدالله و احمد و نام سوم مهدی است. و او اولین ایمان آورنده است."- منبع: غیبت شیخ طوسی صفحه 150

امام احمد الحسن (ع) رهبر پرچم های مبارک مشرقی اعلام نمودند که عبدالله هاشم مهدی دوم (ع) است، و او عبدالله اشاره شده در وصیت است.

پیروان مکتب نفرین شده ی نجف به ما میگویند:" چگونه عبدالله هاشم میتواند عبدالله اشاره شده در وصیت رسول الله (ص) باشد؟ سه اسم اشاره شده در وصیت فقط به اولین مهدی اشاره دارند، امام احمد الحسن (ع)" – پایان سخن آنها


انشاالله این پست تلاش میکند تا روشن و اثبات کند که سه اسم اشاره شده در وصیت (احمد ، عبدالله ، مهدی) به سه شخصیت متفاوت اشاره دارند.( و آنها عبارتند از اولین مهدیین احمد الحسن (ع) ، دومین مهدی عبدالله هاشم (ع)، و سومین مهدی ، مهدی (ع) )


اولاً: هیچ کس نمیتواند اولین نفری باشد که ادعا کند اسمش در وصیت مقدس اشاره شده است، به جز صاحب حق آن. و اگر شما خلاف آن را بگویید، در آن هنگام الله سبحان تعالی را به گمراهی مردم متهم نموده اید ( و حاشا، او سبحان تعالی بسیار از آن دور است)

وصیت توسط رسول الله (ص) در آخرین روز حیاتشان بیان شده است، و رسول الله (ص) وصیتشان را به عنوان ’محافظتی از گمراهی‘ برای کسی که ( خود را) محکم بر آن نگه دارد توصیف کرده اند. و آن در اکثر کتب معتبر شیعه ذکر شده است

حقیقتِ آنکه رسول الله (ص) این وصیت را به عنوان محافظتی از گمراهی توصیف میکنند یعنی آنکه آن غیر ممکن است که هیچکس مدعی آن شود مگر صاحب حق آن. رسول الله (ص) از میل خودشان صحبت نمیکنند، بلکه آن الهامی است بر او از طرف الله سبحان تعالی.(به همان شکل که در قرآن کریم اشاره شده است)

و هرکس که بگوید که مدعی جعلی میتواند اولین نفری باشد که ادعا کند او فردی است که در وصیت ذکر شده است، در آن هنگام آن تهمتی به خدای سبحان تعالی است که او مردم را گمراه کرده است ، مردمی که خود را محکم بر وصیتی نگه داشته اند که رسولش (ص) به عنوان محافظتی از گمراهی توصیف نموده است برای هرکسی که خود را بر آن محکم نگه دارد! و حاشا و خدا سبحان و تعالی بسیار از آن دور است

پس الله سبحان تعالی باید این وصیت مقدس را محافظت و نگهداری کند تا زمانی که هدف از آن وصیت برآورده شود. بلکه او سبحان و تعالی در قرآن کریم میفرماید:{و اگر [او] پاره‏ اى گفته ‏ها بر ما بسته بود*محققا ما او را (به قهر و انتقام) از یمینش می‌گرفتیم* سپس رگ قلبش را پاره میکرديم}(قرآن کریم 46-44: 69)

پس الله سبحان تعالی به ما وعده میدهند که اگر کسی در نام او به باطل ادعایی کند، او سبحان تعالی زندگی اش را منقطع میکند و او سبحان تعالی حتی قبل از اینکه او این ادعا را به صورت عمومی بکند زندگی اش منقطع میکند.(اگر آن ادعایی باطل باشد) به همان شکل توسط امام احمد الحسن (ع) و اهل بیت (ع) اشاره شد.

پس الله سبحان تعالی چه منظوری با آیه ای که در بالا ذکر شد دارد؟ منظور او سبحان تعالی این است که او سبحان تعالی زندگی کسانی را که آنچه را که او سبحان تعالی به عنوان محافظت از گمراهی وعده داده است، و او سبحان تعالی به عنوان حجتی بر مردم تضمین کرده اند همانند وصیت رسول الله (ص)، به باطل ادعا میکنند منقطع میکند. یعنی زندگی آنان را میگیرد، آنان را می میراند حتی قبل از آنکه آنها ادعایشان را عمومی کنند. زیرا خدا سبحان تعالی وعده داده است که محکم نگه داشتن خود بر این وصیت حفاظتی از گمراهی است پس او سبحان تعالی نمیگذارد هیچ کس به باطل مدعی آن شود


پس هرکسی متواند ادعا کند که او مهدی است، و آن در قبل بارها رخ داده است. اما هرگز هیچ کس ادعا نکرده است که او احمد در وصیت مقدس رسول الله است که توسط او (ص) به عنوان محافظتی از گمراهی توصیف شده است، به جز احمد الحسن (ع) که اولین نفری بود که مدعی آن گشت

و به این ترتیب، هیچ کس هرگز ادعا نکرد که ’عبدالله‘ ذکر شده در وصیت مقدس رسول الله (ص) است مگر عبدالله هاشم ابا صادق (ع) به فرمان امام احمد الحسن (ع) رهبر پرچم های سیاه مشرقی

امام صادق (ع) فرمودند:" همانا هیچ کس نمیتواند ابداً مدعی آن امر شود مگر صاحب حق آن، در غیر اینصورت الله زندگی او را منقطع خواهد کرد." منبع: الکافی شیخ کلینی جلد اول صفحه 372

پس آن غیر ممکن است ،با توجه به قرآن و احادیث اهل بیت، که هیچ کس بتواند اولین نفری باشد که مدعی متنی الهی (همانند وصیت رسول الله ص) شود به جز صاحب حق آن.

و بنابراین امام احمد الحسن (ع) حقیقتاً احمد هستند که در وصیت مقدس ذکر شده است و حقیقتاً عبدالله هاشم (ع) عبدالله است که در وصیت مقدس ذکر شده است

این امر ما را به نکته ی دوم می آورد: عبدالله هاشم (ع) در کجای وصیت مقدس است؟


عظیمترین فرستاده ی الله، محمد (ص)، در شب وفاتشان، وصیت مقدس شان را به امام علی (ع) فرمودند، تا به جایی رسیدند که فرمودند:".... پس آنها دوازده امام هستند. بعد از آن دوازده مهدی خواهند بود، پس اگر مرگ به سوی او آمد، ولایت را به فرزندش نخستین مهدیین تسلیم کند که سه نام دارد، نامی مانند نام من و نام پدرم عبدالله و احمد و نام سوم مهدی است. و او اولین ایمان آورنده است."- منبع: غیبت شیخ طوسی صفحه 150

انکار کنندگان به ما اشکال گرفتند با گفتن آنکه:" سه اسم به اولین مهدی احمد الحسن (ع) تعلق دارند، اثبات بر آن اینست که رسول الله (ص) فرمودند ’ولایت را به فرزندش نخستین مهدیین تسلیم کند‘ ، و ’ او اولین ایمان آورنده است‘ ، پس شما چگونه میگویید که عبدالله هاشم، عبدالله اشاره شده در وصیت است با وجود آنکه رسول الله (ص) در حالت مفرد سخن میگویند و نه در حالت جمع!" – انتهای کلام انکار کنندگان

اکنون آن انکارکنندگان همانند شیعه های دوازده امامی هستند که به امام احمد الحسن (ع) اشکال گرفتند هنگامی که او (ع) روایت زیر را به عنوان گواهی برای خویش استفاده نمود: (امیرالمومنین امام علی (ع) فرمودند: مردی از فرزندانم در آخرالزمان ظاهر خواهد شد...[تا جایی که میفرمایند]...او دو نام دارد، یک نام پنهان خواهد بود و یک نام معلوم خواهد شد. که نام پنهان احمد است و نام معلوم آن محمد است...)- کمال دین و تمام النعمه از شیخ صدوق صفحه 653 و روایت امام باقر (ع) که در آن فرمودند:" قائم دو نام دارد. نامی مخفی و نامی آشکار، نام مخفی احمد است و نام آشکار محمد"- کمال دین و تمام النعمه از شیخ صدوق جلد دوم صفحه 653 باب 57

و امام احمد الحسن (ع) برای شیعه های دوازده امامی استدلال آوردند که او "احمد" ذکر شده در روایت بالا هستند.


شیعه های دوازده امامی به او اشکال گرفتند که امام احمد الحسن (ع) میگوید که امام علی (ع) میفرماید:" مردی از فرزندانم" و نه "دو مرد از فرزندانم" و آنکه امام باقر (ع) فرمودند:"قائم دو نام دارد" و نه "دو قائم" و نه "قائم ها" !! پس نکته ای که آنها در تلاش بودند که بگویند آن است که کلمه ی "مردی" و "قائم" مفرد هستند و نه جمع، پس آن فقط به یک فرد (امام مهدی ع) اشاره میکند و نه امام مهدی (ع) و احمد الحسن!

آیا آن همان استدلالی که بعضی از انصار علیه ابا صادق عبدالله هاشم (ع) میکنند نمی باشد؟ هنگامی که او علیه آنها با آن حقیقت دلیل آورد که او عبدالله است که در وصیت مقدس رسول الله (ص) ذکر شده و آن از گمراهی حفظ میکند

پس چگونه امام احمد الحسن و انصار به شیعیان دوازده امامی پاسخ دادند هنگامی که بر او با دلیل ذکر شده در بالا ایراد گرفتند؟ امام (ع) و انصار پاسخ دادند که سخن امامان معصوم بر 70 وجه تفسیر میشود، به همان شکل که امام صادق (ع) فرمودند، و آن بستگی دارد که آیا مومنان بتوانند سخنانشان را تاب بیاورند یا خیر. و آنکه معصومین (ع) از سخن متشابه استفاده نمودند تا آنکه از امر محافظت و نگهداری کنند تا آنکه زمانش برسد و تا آنکه مردمی که بتوانند آن را تاب بیاورند برسند. و جمله:"قائم دو نام دارد" یعنی آنکه قائم دو شخصیت دارد، پس "یکی آشکار\معلوم خواهد بود" یعنی یک شخصیت معلوم خواهد گشت، و او محمد بن الحسن العسکری (ع) است، و "یک نام پنهان خواهد بود" یعنی یک شخصیت پنهان خواهد بود تا زمانی که ظهور کند با وصیت مقدس که از گمراهی جلوگیری مینماید و از آن به عنوان حجتی بر مردم استفاده میکند، و آن شخصیت پنهان احمد است، ذکر شده در وصیت مقدس.


بدین ترتیب است که امر وصیت مقدس از گمراهی جلوگیری میکند، سه نام یعنی سه شخصیت. احمد عبدالله و مهدی(سلام و درود بر تمام آنان). احمد (ع) مهدی اول است. عبدالله (ع) مهدی دوم است. و مهدی سوم اولین مومنین در این دور [از رجعت] است همانند آنکه او اولین مومنین در دور از رجعتش که موسی (ع) بود.

پس "او دو نام دارد" در روایات که با آن احمد الحسن (ع) و انصار علیه شیعه های دوازده امامی دلیل آوردند( که تمام انصار موافق هستند که آن یعنی "دو شخصیت") به همان شکل "او سه نام دارد" است که در وصیت مقدس ذکر شده ، که آن نیز یعنی سه شخصیت

پس هرکسی که آن توضیح را رد کند همانند آنانی است که خود را شیعه دوازده امامی می نامند آنانی که توضیح احمد الحسن (ع) را درباره ی "روایت قائم دو نام دارد" انکار کردند و فقط ظاهر روایت را گرفتند.

در اینجا شما آن را دارید، توضیح آنکه عبدالله هاشم (ع) در کجای وصیت مقدس قرار دارد، و تمام شکر و ستایش مخصوص الله است تنها و تنها وتنها ، با این وجود مدعی وصیت شدن برای کسی که خالصانه به دنبال حقیقت است کفایت میکند. اگر عبدالله (ع) صادق نبود الله سبحان تعالی زندگی اش را حتی قبل از مدعی شدن آن به شکل عمومی منقطع مینمود.

نکات تکمیلی:

اولاً در کنار تمام آنچه که در بالا ذکر شد، حتی با وجود اینکه سه نام در وصیت مقدس (احمد عبدالله مهدی) مطمئناً به سه شخصیت متفاوت اشاره دارند، آن همچنان درست است که پیامبر (ص) تمام آنان را به مهدی اول (ع) نسبت داده باشد از آن رو که تمام امامان و مهدیین یک نور هستند. و تمام آنانی که در احادیث آل محمد (ع) تفکر میکنند درخواهند یافت که آنان (ع) بسیاری از اوقات به خودشان کارهای یکدیگر را نسبت میدهند و شما امام علی (ع) را میبینید که میفرمایند:" من در مصر منبری خواهم ساخت...[تا جایی که میفرمایند]... مردی از من آن را انجام خواهد داد." و خواهید یافت که امام علی (ع) میفرمایند:" من محمد هستم و محمد من هست." و بسیار بسیار دیگر. حقیقتاً سخن آنان معانی متفاوتی و چندین تفسیر دارد. ابا عبدالله امام جعفر صادق (ع) فرمودند:" همانا، یک کلمه از سخن ما بر هفتاد معنی تفسیر شده است و ما از هرکدام از معانی خروجی داریم."(بحارالانوار جلد دوم صفحه 184) پس آن حقیقت که صحیح است سه نام به امام احمد الحسن (ع) نسبت داده شده اند، حقیقت محض را که سه نام به سه شخصیت متفاوت بازمیگردند رد نمیکند، به همان شکل در بالا توضیح داده شد. زیرا که کلام آنها (ع) بر معنی های زیادی تفسیر میشود. و یک معیار حضورِ مردمی است که بتوانند آن را تاب بیاورند.
دوماً سامری مکتب نجف( که توسط افرادی که در بین بطانه و ولیجه ی امام احمد الحسن (ع) بودند و همگی خیانت کرده اند همانند آنکه حدیث به روشنی ذکر میکند، راهنمایى شده)، به پیروانشان گفته است که وصیت مقدس پس از آنکه امام احمد الحسن مدعی آن شد، بی استفاده گشت. و مطمئناً آنها آن را به انصارشان آموزش داده اند تا آنها را در نصرت دادن به مهدی (ع) مردود کنند و وادار به جنگ با آنها (ع) کنند.

پس ما میگوییم: ای سامری ملعون، پس چه میگویی که امام احمد الحسن (ع) از آیه مبارک پیش رو به عنوان دلیلی استفاده نموده اند:{و هنگامى را كه عيسى پسر مريم گفت اى فرزندان اسرائيل من فرستاده خدا به سوى شما هستم تورات را كه پيش از من بوده تصديق مى ‏كنم و به فرستاده‏ اى كه پس از من مى ‏آيد و نام او احمد است بشارتگرم پس وقتى براى آنان دلايل روشن آورد گفتند اين سحرى آشكار است}(قرآن کریم 6 : 61)

بارها و بارها توسط اهل بیت (ع) ذکر شده است که "احمد" ذکر شده در آیه بالا رسول الله (ص) است. اما همچنین در شرح اصول کافی که کتابی معتبر نزد شیعه است، ذکر شده است که پیامبری و امامی وجود دارند که هر دو نام احمد را دارند، یکی در مکه متولد خواهد گشت و دیگری در عراق و آیه مقدس همزمان در مورد هردوی آنها صحبت مینماید. و ما میدانیم که امام احمد الحسن (ع) از این آیه استفاده نمودند که آن در مورد او(امام احمد الحسن ع) سخن میگوید.

آشکارا "احمد" که در همین آیه ذکر شده است، به امام احمد الحسن (ع) بازمیگردد و همچنین به رسول الله (ص). و آشکارا پیامبر محمد (ص) ادعا کرده بودند که او "احمد" ذکر شده در متون الهی مسیحیت است، اما آن متن الهی را بعد از آن بی استفاده نگرداند، برای آنکه بعدا امام احمد الحسن (ع) آمدند و ادعا نمودند که او "احمد" ذکر شده در متون الهی مسیحیان هستند.

حتی حرمله ی ملعون، توفیق المغربی لعنت الله بر او، در نظرش در مورد کتاب سیزدهمین حواری گفته است که یعنی پیشگویی یا متن الهی که شخصیت یا پیامبری الهی را ذکر میکند میتواند یک نام مفرد یا توصیفی از شخصیتی مفرد را ذکر کند اما درحقیقت آن به چندین شخصیت بازمیگردد، بعضی در آینده ی نزدیک و بعضی در آینده ی دور.(یعنی در کوتاه مدت آن متن برای شخصیت معینی کاربرد دارد و در بلند مدت آن برای شخصیتی دیگر کاربرد دارد) و او( لعنت الله بر او) ذکر کرد که چگونه متنی در انجیل است که – در کوتاه مدت- برای همسر اشعیا کاربرد داشت، اما بعدا برای مریم مقدس (ع) کاربرد داشت، و همچنین متنی در انجیل است که در کوتاه مدت برای حزقیا کاربرد دارد ، اما در بلند در مورد مسیح (ع) به کار رفته میشود.

پس به تمام وضوح، دوباره، توفیق لعنت الله بر او، در حال تایید آن است که متن الهی چندین معنی دارد و میتواند در مورد چندین شخصیت به کار برده شود حتی اگر ظاهرِ متن در مورد شخصیتی مفرد صحبت کند. پس ما از حرمله ملعون و از سامری های ملعون مکتب نجف میپرسیم، آیا فراموش کرده اید؟ یا وانمود میکنید که فراموش کرده اید آنچه را که با دستان خود نوشته اید هنگامی که برای شما حجتی گشت!!


و ما حتی نمیگوییم که ابا صادق عبدالله هاشم (ع) مولای مقدس احمد الحسن (ع) است، بلکه میگوییم که عبدالله هاشم ابا صادق(ع) مهدی دوم(وصی مهدی اول احمد الحسن ع ) است و آنکه او "عبدالله" در وصیت مقدس رسول الله (ص) که از گمراهی جلوگیری میکند، هستند، و او امروز در حال استفاده از وصیت مقدس به عنوان حجتی بر مردم است، و او به شما میگوید دقیقاً به همان شکل تمام شما موافقت نمودید هنگامی که امام باقر (ع) فرمودند "قائم دو نام دارد" یعنی دو شخصیت، امام مهدی ع و امام احمد الحسن ع، به همان شکل "او سه نام دارد" ذکر شده در وصیت مقدس یعنی "سه شخصیت، احمد الحسن ع (مهدی اول) ، عبدالله هاشم ع (مهدی دوم) و مهدی ع اولین مومنین موسی ع در رجعتشان (مهدی سوم)" هستند.


و تمام شکر و ستایش مخصوص الله است تنها و تنها و تنها

{اى قوم ما دعوت‏ كننده خدا را پاسخ [مثبت] دهيد و به او ايمان آوريد تا [خدا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشايد و از عذابى پر درد پناهتان دهد * و كسى كه دعوت‏ كننده خدا را اجابت نكند در زمين درمانده‏ كننده [خدا] نيست و در برابر او دوستانى ندارد آنان در گمراهى آشكارى‏ اند}
(قرآن کریم 32-31: 46)

ای احمد ای عبدالله ای مهدی، از شما ای اهل بیت خیر است، و در شما خیر است و بر شما خیر است

اللهم صل على محمد وآل محمد الأئمة والمهديين وسلم تسليما کثیرا

Salam, Les Versets du Coran détaillés par le M[…]

A- Nom nouveau du Mahdi.

Salam, Après le Rappel. A-19. Nous avions d[…]

Ha- Houmaza, Calomniateurs.

Salam, Des calomniateurs. Ha-1. Al-Houmazah[…]